SearchUser login | AcupunctuurDe betekenis van acupunctuur in de reguliere zorgby drkho (Acupunctuur)De behandeling van klachten en ziekten met naalden (Zhenjiu) vormt een belangrijk onderdeel van de traditionele Chinese geneeswijzen (TCG). De oudste geschriften van de TCG stammen uit de periode van Keizer Huangdi (2697-2598 v.Chr). De Nederlandse heelkundige W. ten Rhijne introduceerde in 1683 de naam acupunctuur (acus = naald, puncture = prikken). In de TCG gaat men ervan uit dat er binnen het lichaam een energie (qi) circulatie is. De qi circuleert langs de denkbeeldige lijnen, die acupunctuurpunten met overeenkomstige eigenschappen verbinden, de zgn. meridianen. Onder een acupunctuurpunt verstaat men een scherp cilindrische opening van de bovenste laag van spieromhulsel van het lichaam met een diameter van 2-8 mm omhuld door een laag bindweefsel waarbinnen een bundel van zenuwcelen bloedvaten loopt. Van belang voor de gezondheid is de noodzaak dat de circulatie van qi ongestoord kan plaatsvinden. Klachten of ziekten ontstaan volgens de TCG doordat de circulatie van qi in het lichaam op de een of andere wijze verstoord raakt, waardoor van een evenwichtige qi circulatie niet meer gesproken kan worden. De behandeling bestaat uit het opheffen van die situatie op plaatsen waar de qi circulatie geblokkeerd is. Naar deze ogenschijnlijk simpele werkhypothese van acupunctuur is in de laatste decennia's veel onderzoek verricht, zowel fundamenteel als ook klinisch. Aanleiding hiervoor was de hernieuwde belangstelling voor acupunctuur in samenhang met de introductie van acupunctuur als verdoving in de zeventiger jaren van de vorige eeuw. Kennis van de reguliere geneeskunde van toen was ontoereikend om het fenomeen acupunctuur-verdoving te kunnen verklaren. Het vermogen van de acupunctuur om pijn te stillen is vervolgens een onderwerp geworden van systematische studies. Aldus heeft het fenomeen "acupunctuurverdoving" in de zeventiger jaren, waarbij patiënten gedurende verschillende grote ingrepen wakker zijn gebleven - ogenschijnlijk - zonder pijn te voelen, mede aanleiding gegeven tot het enthousiasme over de studie van pijn en pijnmechanismen en tot het bereikte resultaat van vandaag. Internationaal heeft de wereldgezondheidsorganisatie, de WHO, de bijdrage van de traditionele geneeswijzen binnen de reguliere gezondheidszorg van vele lidstaten al lang onderkend. In 1991 heeft de World Health Assembly een belangrijke resolutie, de WHA44.34, aangenomen. Daarin bepleit de WHO haar lidstaten o.a. de samenwerking tussen de traditionele en de moderne geneeswijzen te intensiveren, vooral de implementatie van wetenschappelijk al bewezen, veilige en effectieve traditionele methoden, teneinde de alsmaar stijgende (nationale) kosten van geneesmiddelenconsumptie terug te dringen. Daarnaast beveelt de WHO de lidstaten aan wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de traditionele geneeswijzen te blijven stimuleren: www.who.int. Eveneens in de lijn van de WHO aanbevelingen zij opgemerkt, dat de Amerikaanse Food and Drug Adminstration (FDA) in 1996 acupunctuurnaalden uit de lijst van experimenteel medische instrumenten heeft doorgehaald. De FDA onderschrijft het gebruik van acupunctuur als een effectieve behandelingsmethode voor een aantal indicaties, zoals postoperatieve pijnbestrijding na tandheelkundige ingrepen, misselijkheid en braken na anesthesie en chemotherapie. Voorts wijst de FDA op dat acupunctuur effectief kan zijn bij de behandeling van diverse klachten zoals tennisarm, migraine, artritis, periodieke buikkrampen en andere chronisch pijnlijke condities.
read more | 820 reads
|